Wac door Willie

 
Verslag WAC 2006

Eindelijk was het dan zover WAC in Oosterhout.
Met prachtig weer en 5 vrije dagen in het vooruitzicht gingen we donderdag morgen vrolijk op pad.
Om 11.00 uur waren we op de camping. Na een broodje te hebben gegeten zijn we naar de trainingen gaan kijken. Sommige honden waren wel erg snel en ik werd daar eerlijk gezegd wel een beetje onrustig van. Wijselijk niks tegen Jan gezegd. Jan en Gerry voelden zich al erg thuis in Oosterhout.
Ze hadden allebei hun douche spullen in de was ruimte laten staan. We hadden wel beloofd dat we voor eten en drinken zouden zorgen, maar dat we ook hun douche spullen op moesten ruimen ging wel erg ver.

Vrijdag moesten we allemaal vroeg op. Voor Bert niet zo’n probleem die had er al een wandeling op zitten. Nadat we gezamenlijk hadden ontbeten gingen Jan, Gerry en Wilma alvast naar het veld.
Nadat wij de koelboxen hadden gevuld en ons in het oranje hadden gestoken gingen wij ook op pad.
Omdat wij onze honden bij ons hadden gingen wij lopend door het bos, zodat we ze gelijk uit konden laten. Charlotte ging met de auto zodat zij alle proviand mee kon nemen.

 het Nederlandse team bij de openingsceremonie

Om 9.00 uur begon de ceremonie, wat ontzettend mooi was, en ik een traantje weg moest pinken. En toen kwam het uur van de waarheid. Bij elke nederlander die moest lopen kreeg je weer last van je zenuwen. Maar als Jan moest was het een keer zo erg. Gelukkig deed hij het fantastisch.
De temperatuur die bleef maar stijgen en wij maar smeren om niet te verbranden. We hadden wel al in de gaten dat we meer drinken mee moesten nemen de volgende dag. Mooi is dat we in de loop van de dag toch ook gingen juichen voor andere lopers die het goed deden. Vooral de Japanners hadden onze sympathie gewonnen. Ze bleven maar vriendelijk al ging het ook helemaal verkeerd. En dan die meneer uit Zuid Afrika die kon zijn hond alleen maar links handelen. Het was schitterend om te zien, die man die liep met zijn kromme beentjes of zijn leven er van af hing. Nou daar kun je alleen maar voor klappen toch. Tegen het eind van de middag gingen we terug naar de camping. Jan zeer tevreden over zijn resultaten en wij allemaal rood of bruin verbrand. Op de camping weer gezamenlijk gegeten. Ondanks de prachtige avond ging iedereen vroeg naar bed want de volgende dag moesten we weer vroeg op.

Zaterdag. Ontbijten, broodjes smeren, koelboxen gevuld en zonnebrand olie mee, en daar ging de oranje stoet weer. De een met de auto de ander lopend. Op het veld werd alles weer naast de tribune geinstalleerd en de stoelen weer langs de lijn en met een kopje koffie erbij kon het weer beginnen. Ook Linda en Martin waren ondertussen gearriveerd. Gelukkig was ik niet meer zo zenuwachtig. Ook Jan leek rustiger. Ik kreeg in de loop van de dag wel door dat ik nog heel veel moet leren wil ik ooit aan de w k meedoen. Ook was ik blij met mijn oranje zonneklep, want het was toch warm!

En die Gerard die liep maar in zijn oranje overal. Gelukkig hadden we nu voldoende drinken bij ons en ook de broodjes gingen er goed in. Jan deed het ook vandaag weer fantastisch. Het was wel een lange dag want er moesten maar liefst vier wedstrijden worden gelopen. Als Jan had gelopen dan kwam hij na afloop naar ons toe, en dan grijnsde hij van oor tot oor. Dit was voor ons als supporters hartstikke leuk. ’s Avonds op de camping gingen we barbecuen.  Gelukkig had Gerard douche muntjes kunnen krijgen want anders hadden we ons niet kunnen douchen.  

Zondag. Weer het hele ritueel van broodjes smeren en koelboxen vullen. Charlotte had haar koelelementen in laten vriezen dus ons drinken bleef heerlijk koel. Aangekomen op het veld bleek het helemaal niet zo warm te zijn. Dus werden er vesten en truien en zelfs dekens omgeslagen, een heel verschil met gisteren. Gelukkig werd het later op de dag beter maar het werd niet zo warm. Omdat vandaag de landen teams moesten lopen, was de spanning anders dan de dagen er voor. Het was wel erg leuk om te zien. In de loop van de middag werd ons supporters groepje steeds kleiner, want iedereen moest weer naar huis. Wij en Jan, Gerry en Robbert Jan bleven tot maandag. Wilma en Lisanne zijn na het eten vertrokken. Maandag morgen zijn wij ook weer naar huis gegaan. Terug kijkend op dit hele weekend was het in een woord fantastisch. Ik had het niet graag willen missen, niet alleen de wedstrijden maar ook het gezamenlijk kamperen, koken en eten was erg gezellig.

W.v.d.V.

Pagina: Verslagen, Onderwerp:WAC 2006 door Willie