WAC door Wilma

Woensdag 3 mei

Camping het Haasje begint vol te stromen met mensen, honden, tenten en caravans. Het is ’s avonds een samenzijn van deelnemers, coaches en supporters. Het is heerlijk weer en de muggenmelk wordt royaal gesmeerd. Nog één nachtje slapen en dan begint het spannend te worden.

Donderdag 4 mei

Vandaag kunnen we nog rustig ontbijten. Na het ontbijt gaan we zo langzamerhand richting wedstrijdterrein, zo’n dikke 10 minuten lopen. Op het programma staan het melden van de teams, een medische keuring (van de hond) en een lichte training. De temperatuur stijgt snel, zelfs zo snel dat Gerry ter plekke de korte mouwen van de oranje poloshirts nog korter maakt.

toch handig zo'n schaar                                de tent van de Belgen 

 
Het veld van de deelnemers staat al vol met tenten, ieder team zijn eigen plekje. Aan de tenten hangt ruimschoots materiaal dat duidelijk maakt over welk land het hier gaat.  Er zijn deelnemers uit België, Canada, Duitsland, Japan, Rusland, Zuid Afrika, Spanje, Groot Brittannië, de USA en uiteraard Nederland

Om kwart voor één begint het Nederlandse team met een briefing. Daarna volgt de medische keuring. Iedereen neemt braaf zijn inentingsboekje mee, maar daar wordt niet naar gekeken. Het schijnt dat sommige buitenlandse honden geen chip hebben en daarom wordt de rest ook maar niet gecontroleerd.

In tropische temperaturen volgt daarna een korte training. Het is ook leuk om de anderen te zien trainen. Daarna kunnen we terug naar de camping.

                              
vrije tijdskleding..........

of toch maar een campingsmoking??

Willie heeft voor een lekkere pan nasi gezorgd, we kunnen zo aanschuiven. Jan en Gerry eten niet mee, die maken zich mooi om met de andere deelnemers en coaches aan te schuiven aan het openingsdiner. Als ze van dit diner terugkomen is de dag om, morgen wordt het echt spannend

Vrijdag 5 mei

Tijdens het ontbijt ziet het er al behoorlijk oranje uit, vooral Gerard ziet er oogverblindend uit.  De kriebels beginnen te komen. We zijn er klaar voor en hopen Jan ook.

Na het ontbijt vertrekken we naar het wedstrijdterrein. De officiële opening van WAC 2006 is om 9.30 uur. De teams van alle landen worden opgesteld en lopen met een vrolijke marsmuziek het veld op. Als iedereen staat volgt er een praatje, de deelnemers schudden elkaar de hand en het echte feest kan beginnen.

Het eerste onderdeel is power en speed. Een spelletje waarbij het eerste gedeelte foutloos afgelegd móet worden, en het tweede liefst ook. In het eerste gedeelte staan de raakvlaktoestellen, de palen (helaas de 50 cm. paaltjes) en een dubbelsprong, in het tweede gedeelte de rest.  De startvolgorde is deze keer alfabetisch op land. De toys mogen beginnen, de maxi’s zijn als laatsten aan de beurt, maar eerst moet er natuurlijk nog door iedereen parcours verkend worden. Het wachten voor je aan de beurt bent is zenuwslopend. Jan zet een heel mooi rondje neer, al gaat het misschien toch niet zo soepel als zou kunnen. In het tweede gedeelte is er een weigering, maar die telt in dit onderdeel niet als weigering. Uiteindelijk dus een foutloos rondje in 27,65 sec, dit was ongeveer 5 sec. langzamer dan de nr 1. Het wordt een 13e plaats. Geen slecht begin!

Na dit eerste rondje is de allerergste spanning eraf, vandaag nog 2 te gaan. Het volgende rondje is een vast parcours dat meetelt voor het allround klassement. Jan vliegt weer met Kayough het parcours over, weer een foutloos rondje, wat een prestatie! Over de finish in 36.79 sec. en dat is ca. 5 sec. langzamer dan nr 1. Een 11e plaats.

Hierna volgt een jumping. Deze jumping is onderdeel van de biathlon en telt dus samen met het vast parcours van de biathlon als één einduitslag. Deze jumping gaat ook geweldig, foutloos, 4,5 sec na nr 1 en goed voor een 10e plaats, het gaat steeds  beter. Het oranje Xenofon-vak op de tribune zorgt voor genoeg aanmoedigingen. We zijn inmiddels met z’n tienen!!

Na deze drie rondjes is er nog een demonstratie obedience. Wij houden het echter voor gezien en gaan zeer tevreden terug naar de camping. Tijd voor de macaroni van Gerard. Na het eten volgt nog een gezellig samen zijn en we gaan op tijd slapen want morgen is het weer een drukke dag.

 Zaterdag 6 mei

Na een snel ontbijt vertrekken we tegen half 9 weer naar het wedstrijdterrein, de eerste ronde begint om 9.30 uur. De regels van het eerste spelletje zijn inmiddels na enig gepuzzel en wat verwarring duidelijk. Het is een gambling met een bonusroute waarbij je je hond op afstand moet sturen. Lukt de bonus, dan worden de punten verdubbeld. De maxi’s mogen beginnen en de ingewikkelde startvolgorde geeft aan dat Jan als 10e aan de beurt is. Lekker snel dus. Na het verkennen gelijk warm lopen en concentreren. Jan heeft er vertrouwen in en dat mag ook wel na de resultaten van gisteren. Na de start vliegen ze als speren weg en in het eerste gedeelte gaat het zo hard dat ze 36 punten bij elkaar lopen (zou in een nederlandse gambling 360 zijn geweest). Dan is de bonusroute aan de beurt en als Jan probeert Kayough wat snelheid mee te geven voor zijn afstandssturing, gaat het mis en springt Kayough de schutting op. Dat was niet de bedoeling. De 36 punten blijven staan, maar worden helaas niet verdubbeld. Uiteindelijk is dit rondje goed voor een 12e plaats.

het verkennen van het vast parcours

Het duurt heel lang voordat Jan voor de tweede keer aan de beurt is. Het tweede rondje is het vast parcours voor de biathlon en de maxi’s starten als laatsten. De startvolgorde is omgekeerd aan de uitslag van de jumping biathlon. Als het eindelijk zo ver is knallen ze er een prachtig rondje uit. Buiten adem komen ze over de finish. Helaas een raakvlak van de schutting gemist, maar verder perfect gelopen en een tijd die maar 4 sec. achter de nr 1 ligt. Dit wordt een 16e plaats. Omdat de jumping biathlon een 10e plaats was, wordt de uiteindelijke biathlonplaats 12e.

In de pauze is er een demonstratie met politiehonden. Er wordt aangeraden om vooral buiten de hekken te blijven en dat doen we dan ook maar. Het is leuk om ook eens naar deze sport te kijken.

Het derde rondje is snooker, een zenuwslopend spel. Jan en Kayough gaan voor de maximale punten en dit lukt ze ook! Een supersnel rondje, strak gestuurd, goed voor een 7e plaats! Na het rondje toch maar gauw even de schaduw in, want de temperatuur is inmiddels weer aardig opgelopen.

mooi oranje is niet lelijk...

We zijn er nog niet, want op deze dag staan er maar liefst 4 rondes op het programma. Het valt niet mee om van het ene parcours in het andere te rollen. Je bent nog niet klaar met een rondje of je moet het volgende parcours weer in je op nemen. Het laatste onderdeel is de jumping, het favoriete onderdeel van onze combinatie. De startvolgorde is als vanouds weer erg ingewikkeld, maar de maxi’s starten na de midi’s. Jan is er helemaal klaar voor, Kayough wordt met zijn balletje lekker opgefokt en ze gaan als een speer van start. Wat gaat dat hard zeg! Helaas nét iets te strak gestuurd en er valt een latje, (doet ‘ie anders nooit…) maar wel een wereldtijd. Slechts 3 sec. na nr 1, het gaat echt steeds sneller. Jammer van dat latje, daardoor 19e.

Tegen 7 uur zijn de rondjes afgewerkt en gaan we, toch wel een beetje gesloopt, terug naar de camping. Op de camping doen we echter weer nieuwe energie op door de volledig verzorgde barbecue, die Linda voor ons geregeld heeft. 

Zondag 7 mei

Zondag begint het eerste rondje al om 9.00 uur. Het is de dag van de landenteams. Elk land mag twee teams inzetten. In elk team zitten 3 combinaties met 2 reserve combinaties. In elk team mogen honden zitten van 2 verschillende groottes. 

Het eerste rondje is een vast parcours. Drie teamleden lopen dit vast parcours, en de resultaten worden bij elkaar opgeteld. De maxi’s lopen als derde dus Jan hoeft niet gelijk aan de bak. Als het zo ver is knallen ze er weer een perfect rondje uit! Foutloos en een wereldtijd. Jan is zelfs sneller dan Henk Postma en dat wil wel wat zeggen! Op dit rondje worden ze derde, maar het telt helaas individueel niet mee. 

         
Het tweede rondje is weer een jumping. Jan en Kayough gaan weer foutloos en worden vijfde op dit onderdeel. Ook de teamgenoten scoren goed op dit onderdeel.

Als derde onderdeel is er een estafette. Er staat een parcours van 30 hindernissen. Iedere combinatie moet er 10 doen in de goede volgorde. Nummer twee mag pas starten als nr één over spring 10 is. Nummer 3 mag pas lopen als nummer twee klaar is.  Jan en Kayough starten de estafette van het team en doen de eerste 10 hindernissen. Bij de tweede combinatie gaat er iets mis en die loopt een D, en vervolgens maakt toch nr 3 nog het parcours af. Al met al ook voor de estafette met het team weinig punten binnen gehaald. 

Na de triathlon is er een demonstratie para-agility. Een vrouw in een rolstoel laat zien hoe zij haar hond door het behendigheidsparcours stuurt.

Ondertussen ontstaat op het veld een ware ruilhandel. Er worden t-shirts geruild, petten,  maar ook complete trainingspakken. Het gaat er vrolijk aan toe.

Na dat alle wedstrijd-onderdelen zijn afgerond, worden alle teams weer in officieel tenue opgeroepen voor de slotceremonie. Alle deelnemers en aanverwanten stellen zich weer op. Daarna volgt de prijsuitreiking van de triathlon en van de all round prijzen. Vervolgens nog een woordje van die en een zegje van die en dan is de WAC 2006 weer gesloten. De enige Nederlander die na dit WK zijn prijzenkast weer kan bijvullen is Henk Postma, die is met zijn beide hondjes toch een aantal keren op het podium heeft mogen staan. Henk gefeliciteerd!

 
We kunnen terugkijken op een bijzonder geslaagd WK, waarbij we samen genoten hebben van alle prestaties die zijn neergezet. We hebben met elkaar een paar zeer gezellige dagen gehad!

 W.M.