Wintercomp 9 jan

Toen ik om half 7 mijn broodjes stond te smeren kreeg ik een sms-je van Linda die berichtte dat ze ziek was en helaas niet mee kon. Dus maar alleen in de auto gestapt en richting Balkbrug gereden.  In de manege had Jan al het een en ander uitgestald om voor ons een mooie plek te reserveren. Zo konden anderen niet, zoals de vorige keer, voor onze neus gaan zitten of staan zodat ons uitzicht behoorlijk belemmerd werd. Dus ook maar mijn spulletjes uitgestald en er bij gezet. We waren deze keer met niet zo'n grote groep, slechts één bm-er en Wouter was de hele dag uitgeleend aan de schrijftafel. Omdat Linda ziek was liep ik voor haar in de plaats in het team.

We begonnen met het vast parcours. De kleintjes mochten beginnen en Tanja, Jan en ik waren snel aan de beurt. Het was een leuk parcours met niet al te veel moeilijkheden. In de mediumgroep hadden we vandaag geen lopers en na een hele tijd waren Stephanie en Daniëlle aan de beurt. We scoorden drie uitslagen met hier en daar wat foutjes.

Tussen de middag was het spannendste onderdeel, de estafette. Onze startvolgorde was Daniëlle, Jan, Stephanie en ik. De eerste drie gingen als een speer, dus ik dacht, mooi dan kunnen we nu vier uitslagen lopen. Maar dat had ik beter niet kunnen denken. Belle vond het nodig om over het hekje de ring uit te lopen, grrrrrr. Op dat moment had ik gelijk naar de finish moeten gaan, maar was eigenlijk zo beduusd dat ik het rondje verder afgemaakt heb. Achteraf zag ik dat het gelukkig niet uit had gemaakt als ik rechtstreeks naar de finish was gegaan, Maar ik kan nu wel begrijpen hoe iemand zich voelt die een D loopt op de estafette.

Tussendoor wilde ik nog wat foto's maken, maar de batterij had besloten dat hij te leeg was voor leuke plaatjes, dus helaas we moeten het deze keer zonder doen. Ik denk eigenlijk dat 'ie het een beetje koud had, want ondanks te voorspelling van hoge temperaturen was het niet echt warm te noemen in de manege. Dat vond Kyra ook, die lag te rillen in de bench. En het mooie jasje dat Charlotte voor haar gebreid had lag bij Marouschka in de auto, was toch niet helemaal handig. Gelukkig heeft Rob haar nog wat verwend met een nieuw tuigje met de woorden 'bitch en diva'. Allen wel jammer dat hij de dog in action kleur voor haar uitzocht. Ook kreeg Kyra nog een kip-met-rund kauw staaf, maar Jan heeft op tijd haar verstikkingsdood kun voorkomen, Ze schrokte het spul zo'n beetje ongekauwd naar binnen. 

Als sluitstuk was er uiteraard weer de jumping. Omdat we vrij laat de estafette liepen en de kleintjes snel weer aan de beurt waren zat daar niet veel tijd tussen. Niet veel tijd om de grrrrr-gevoelens weer van me af te zetten en weer fris en fruitig aan de start te verschijnen, maar toch maar geprobeerd de knop weer om te zetten. De start van de jumping was wat lastig, maar met een afstandstart was het goed te doen. Belle liet zich dit rondje gelukkig weer van haar goede kant zien en liep voor haar doen met ongekende snelheid (foutloos) door het parcours. Net als alle andere teamleden overigens, vier keer foutloos, wat wil je nou nog meer. We eindigden dan ook als team op de derde plaats van de jumping.

Ik ging er vanuit dat we door die geweldige actie van Belle eindeloos in het klassement gezakt zouden zijn, maar tot mijn verbazing waren we op deze dag als vijfde geëindigd, wat resulteert in een vierde plaats in de tussenstand (slechts één plek lager dan het uit toplopers samengestelde team van Totte Bello).

Op 13 februari lopen we de laatste ronde. Zoals het er nu naar uitziet lopen dan Marouschka, Linda, Daniëlle en Jan voor het team. Op naar de finale......?

Wilma.

.