Linde - Op een mooie Pinksterdag 

En dat was het, een hele mooie Pinksterdag. Ik was alweer een beetje laat aanwezig op de plaats van bestemming, en kon de Xenofon-tent bijna niet vinden in het oerwoud van flip-flap-flop-tenten die blijkbaar tegenwoordig helemaal 'in' zijn. Gelukkig zitten wij nog gezellig met z'n allen in de oude party-tent. Een beetje krap was het wel allemaal, maar ach, stoel uitklappen, hondjes aan de pen, bakje water voor hun, boterhammetje voor mij en verder geen gezeur. Ik had tenminste boter op de boterham, terwijl sommigen van ons het de hele dag met droog brood moesten doen. De arme drommels.

Na de boterham moest ik wel even goed opletten of er al verkend moest worden. Vorige keer had ik door mijn late aankomst ook al het verkennen van het eerste rondje gemist en dat zou me niet weer gebeuren. Tot zover ging alles goed, netjes verkend en ook best netjes gelopen, een mooie jumping voor middenmoters zoals Blossom en ik.

Daarna even de benen strekken. De wedstrijd in Linde was op een weliswaar krap, maar prachtig gelegen voetbalveld georganiseerd. Erachter een zandpad, met daar weer achter een erg pittoresk bosje, met heuveltjes en kuilen en spannende paadjes. Een prima plek om even de wedstrijdspanning van ons af te schudden. Ook dove Binky hobbelde tevreden mee.

De ellende begon bij het lopen van het Vaste Parcours. Een prima parcours, en we gingen vol vertrouwen van start. Maar het waaide een beetje en toen: klapperde er een lint. En Blossom schrok zich haar spreekwoordelijke hoedje en ging onmiddelijk over op een algehele staking. ‘t Was een regelrechte DISK. Hmm.

Om het humeur weer wat op te krikken lekker een ijsje gehaald bij de zeer vriendelijke mensen van de Linder voetbalkantine. Daarna de hondjes nog even laten rennen in het bosje.

Onze klasse liep qua tijd nogal wat voor op schema, en het spelletje begon een uur eerder dan gepland. Dat was mooi! Verkend, er zat een leuke bonussprong in, ik had er al helemaal zin in. Even Blossom opwarmen met haar etuitje (met beloningen erin, is ze helemaal gek op), het leek erop alsof ook zij er wel weer zin in had. En toen: was ik opeens aan de beurt, terwijl ik toch echt dacht dat er nog wel een paar deelnemers voor me waren. Probleem: ik had het etuitje nog in mijn hand en niemand om het aan af te geven. Dus, etuitje op de grond gelegd en naar de start. Scheids gaf het startsein, maar Blossom rende linea recta de ring weer uit op zoek naar haar etuitje. Logisch, maar ontzettend &%#@!!! (jammer). Een DISK.

Om me heen werd ondertussen gejuicht na succesvolle rondjes en gemopperd na teleurstellende rondjes. Zie hiervoor de uitslagenlijst op de FHN site. Zelf heb ik deze wedstrijd in ieder geval weer veel geleerd (onder andere: beter opletten wanneer we aan de beurt zijn). En ik heb genoten van mijn sportieve clubgenoten met hun honden en natuurlijk ook van het heerlijke weer. En voor iedereen die niet helemaal de resultaten heeft behaald waarop gehoopt was: nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Tot gauw, Linda B.