Alphen a.d. Rijn 3 okt.
Zo, nu maar een keer het verslag van een (grote) supporter.
Het seizoen is bijna afgelopen en heb dan vanaf de zijlijn een hoop geleerd vh spelletje dat behendigheid heet.
Een andere kijk een andere visie als dan die vd wedstrijd lopers.
Een verfrissend verhaal als een dauwdruppel in de april morgenzon.
Het gaat dan ook over de avontuurlijke dag bij de AHC.
We waren gelukkig met zn allen wat aan de late kant, (08.30 uur) maar door de enorme inzet kregen we de tenten snel op hun pootjes en konden we gelijk beginnen aan de wedstrijden.
Parkeren was gelukkig goed geregeld, iets waar we van te voren bang voor waren maar uiteindelijk toch mee viel.
Alleen weer jammer dat Jan moeite heeft om zn auto recht in zn vak te krijgen waardoor iedereen naast zn vak stond en maar een centimeter overhield om uit te stappen.
Maar het zomerse weer maakte een hoop goed en heb vooral een hoop blije gezichten gezien.
En wat heb ik weer gelachen vanaf de zijlijn en gelukkig ook een hoop daarvan op video gekregen.
Ons beroemd FHN koppeltje weer vaak gespot in het hoge gras onder de zon, stiekempjes achter de hindernissenkar.
Maar vooral heb ik geconcentreerde blikken van onze topsporters gezien voordat ze gingen lopen en dat heeft weer geresulteerd in enkele prijzen pakken.
Onze grote pech/geluk, s vogel Marouska die werd gediskt maar toch daardoor een 1e prijs pakte op het spel en een mooie 2de op het VP.
Hier en daar ontstond er daardoor een relletje door onze Xenofon Hooligans omdat de scheids op het vast parcours verkeerd een Disk uitdeelde, maar voor de rest bleven we toch wel lachen.
Tanja pakte een 2de en 1ste prijs en Peter een 3de op het spel.
Jurjen pakte nog een 1ste plek op de jumping.
Hij ging echt super op het VP alleen omdat er bij de Finish een lantaarnpaal met karretje van Ed in de weg stond moest hij vroeg afremmen om niet in de armen van een scheids te rennen waardoor er HELAAS nog een lat werd afgetikt.
Nadat we de prijzen in ontvangst namen en toegejuicht werden in onze gedachte door de rest vd leden die eigenlijk stiekem alweer op hun stoeltje zaten zijn we rustig naar huis gegaan.
Kortom, we hebben gelachen, gerend, gevloekt, maar vooral genoten!
Tot de volgende keer,
Wouter
|