WAC

WAC 2008: 9,10 en 11 mei

Donderdag 8 mei

Op donderdag 8 mei om een uur of 6 namiddags, vertrokken Jessica, Charlotte en ik richting België. Het duurde even voordat we ál onze spullen en honden bij Jessica in haar bus hadden, maar met een beetje passen en meten ging alles er in. We reden richting Waregem, dat onze overnachtingsplaats voor het komend weekeinde zou worden.

Een uur of vier later waren we op de plaats van bestemming. De trainingen van die dag en de medische keuringen hadden we inmiddels gemist, maar we waren op tijd voor de echte wedstrijden die vrijdag zouden beginnen. Onze tenten waren gelukkig al opgezet, dus dat scheelde weer een hoop geknoei in het donker. Marouschka was even eerder dan wij aangekomen en Jan en Gerry en Robbert Jan en Willie en Bert waren woensdag al gearriveerd. Op het moment dat wij kwamen zaten Jan en Gerry nog aan een heerlijk koud en warm buffet. Alleen duurde het eindeloos lang voor het warme gedeelte opgediend werd en dat hebben ze dus maar niet meer afgewacht.

Vrijdag 9 mei

Op vrijdag was om 9.00 uur de openingsceremonie. Het was nog zo’n 20 minuten rijden van Waregem naar Ingelmunster, dus we moesten op tijd weg. Alle landenteams presenteerden zich, het was weer een kleurrijk geheel.

Daarna begon het echte werk en werd het eerste rondje ‘power en speed’ gelopen. Ik had de eer om weer als Jans persoonlijke coach op te treden, blijkbaar was dat vorige keer wel goed bevallen. Het viel niet altijd mee om de startvolgorde te bemachtigen, maar dat is toch elk rondje weer gelukt. De power en speed gingen bij Jan en Kayough prima al blijft het een zenuwslopend spel, ze werden 9e. Het volgende rondje was een vast parcours dat meetelde voor de allround uitslag. Hoe dit rondje precies ging weet ik niet meer, maar Jan is op dit rondje 15e geworden.

De temperaturen waren inmiddels weer tot tropische hoogte gestegen, het lijkt wel of dat bij een wk behendigheid hoort. Vanaf de overdekte tribune kon je het veld prima overzien en de overkapping zorgde voor heerlijke schaduwplekken, aangenaam voor mens en hond. Met af en toe een fris windje leek het soms kil, tot je weer even op het veld stond en je in de kokende zon weer opwarmde. De tribune leek vooral uit Nederlandse en Canadese supporters te bestaan, die zich dan ook luidkeels lieten horen.

Het was verbazingwekkend hoe lang de Belgen af en toe nodig hadden om de parcoursen neer te zetten en ook het verleggen van de stokken duurde soms een eeuwigheid. Maar uiteindelijk kwam het toch tot het derde en laatste rondje van deze dag. Deze jumping telde mee voor de biathlon. Jan en Kayough draaiden weer een mooi foutloos rondje en werden 9e op dit onderdeel.

Na al deze rondjes vertrokken we weer naar de gemeentecamping in Waregem, waar Charlotte voor ons een heerlijke macaroni (= geen pasta) maaltijd had voorbereid. De camping lag aan een drukke weg, waardoor voor sommigen de oordopjes ’s nachts geen overbodige luxe waren.

Zaterdag 10 mei

Ook op zaterdag was er een vol programma, maar liefst 4 rondjes moesten er gelopen worden. Het was wederom heerlijk ’s zomers weer en de tribune was deze dag nog gevulder dan op vrijdag. Alle Nederlandse lopers werden enthousiast aangemoedigd.

Het eerste rondje was een gambling. Behalve een afstandsbonus, die door de Belgen ‘joker’ genoemd werd, zat er ook een bonusroute bij de gewone puntenverzameling. Het duurde even voor duidelijk was hoe de spelregels precies in elkaar zaten, maar uiteindelijk begrepen we wat de bedoeling was. De maxi’s startten dit rondje en Jan en Kayough waren als vierde aan de beurt, we moesten dus gelijk aan het werk. Terwijl Jan aan het verkennen was heb ik Kayough opgehaald en van de trap getild, ik was blij dat we veilig beneden kwamen. Jan en Kayough kregen het voor elkaar om twee keer de bonuspunten te verzamelen, maar bij de joker ging het mis en werden de maximale punten niet gehaald. Toch werd hier nog een 11e plaats behaald.

Het tweede rondje was een vast parcours, dat voor de biathlon meetelde. Hier waren de maxi’s laat aan de beurt en hadden we dus lang pauze. Ook dit parcours is met glans uitgelopen en J en K werden wederom 11e, wat een uiteindelijke 9e plaats voor de biathlon opleverde.

snooker

Het derde rondje was snooker, misschien nog wel zenuwslopender dan power en speed. Het gaat er bij dit spel vooral om, om als een speer te reageren als je hond iets anders doet dan je plande. Het eerste gedeelte ging hier prima, maar toen Jan aan het tweede gedeelte begon was Kayough even buiten beeld en nam de verkeerde hindernis. Daarna zo snel mogelijk finishen en uiteindelijk een 25e plaats. Dit was wel jammer want ook dit resultaat telde mee voor het all round klassement.

Het was al aardig laat toen het vierde rondje begon, de jumping voor het all round klassement. Maar van vermoeidheid of warmte hadden Jan en Kayough geen last want ze liepen een heel mooi foutloos rondje, waarmee ze 7e werden op dit onderdeel en uiteindelijk 11 werden in het totaal klassement. Het was al een uur of 9 toen we terug waren op de camping. Daar konden we echter genieten van een bbq, waarvoor Jessica en Charlotte de boodschappen hadden gedaan. Het was heerlijk en na een biertje/wijntje was het toch al snel tijd om te gaan slapen.

Zondag 11 mei

Zondag was de dag dat de landenteams in actie kwamen. Nederland had twee teams gemaakt, een team met toy/maxi honden en eentje met midi/mini. De teams liepen een vast parcours, een jumping en een estafette. Vooral de estafette was erg leuk om te zien. Het tweede team van Nederland is deze dag als tweede geëindigd en mocht aan het eind van de dag het podium beklimmen!

Na alle rondjes van zondag waren er uiteraard nog diverse prijsuitreikingen. De prijsuitreikingen van zaterdag moesten ook nog want er was tot diep in de nacht over videobeelden en uitslagen gediscussieerd. Anouk was tweede geworden op de jumping en mocht als enige Nederlander individueel het podium beklimmen. Of het nou typisch Belgisch was weet ik niet, maar de laatste prijzen werden uitgereikt na de sluitingsceremonie, beetje vreemde volgorde lijkt me. Het werd gelukkig niet zo laat als zaterdag voordat we terug waren op de camping. We kunnen terugkijken op een zonnig, gezellig en succesvol WAC!

In Waregem aten we de inmiddels beroemde ‘potjes-maaltijd’, rode kool, appelmoes, puree uit een pakje en deze keer worstjes ipv gehaktballetjes. Willie had ook nog genoeg toetjes in voorraad. Na het eten ging Marouschka terug naar Nederland en de rest is nog een nachtje gebleven om maandag weer in het zonnige weer terug naar huis te rijden.

Wilma.