Nijmegen 26 augustus

Het is nu zondagavond, 9 uur. Mijn pizza staat in de oven en met mijn laptopje aan de keukentafel stort ik mij op dit verslag. Aangezien ik dit jaar nog geen verslag heb geproduceerd ben ik aan de beurt!

Het was een bijzondere wedstrijd, alleen de C-lopers van Xenofon waren dit keer toegelaten tot de wedstrijd. Alle andere Xenofonners waren helaas uitgeloot en moesten deze zondag op een andere manier doorbrengen.

Om 6 uur had ik met Marouschka afgesproken aan de Stationsstraat in Tynaarlo. De familie Barelds was inmiddels al vertrokken. Even de hond en de gebruikelijke tassen en andere zooi overladen in de gele Kangoo en gaan met die banaan.

Om een uur of acht waren we in Nijmegen. Ondanks dat de familie B. wat problemen had gehad met tomtom en blondblond waren ze wel zo vroeg dat de tent toen al stond. Dat was erg prettig en zodoende waren we om kwart over acht al volledig geinstalleerd. Jan ging de startnummers ophalen en wat bleek, we moesten al om 12 uur lopen, nou dat konden we net halen (we waren erg druk met de slagroomsoesjes die Gerry ter ere van haar verjaardag meegenomen had).

Het spelletje was het  alom gewaardeerde snooker. Deze keer had de scheids zich wel in de regels verdiept, maar hij had ze voor het gemak ook maar een beetje aangepast. Marouschka liep een leuk rondje en haalde de finish, bravo! Ik mocht daarna, dat ging wat minder en ik kon (zeer) vroegtijdig het parcours verlaten. Maar niet getreurd, nieuwe ronde, nieuwe kansen. Jan was daarna aan de beurt en had een veelbelovende start. Kayough besloot echter om te proberen of hij ook kon vliegen (ja dat kan, alleen naar beneden) maar die duik vanaf de kattenloop was toch niet zo geslaagd. Hierna stopte voor Jan de puntentelling, maar hij had toch al redelijk gescoord.

Het vast parcours leverde Marouschka een raakvlakfout op maar verder was het een mooi rondje en Marouschka kwam al hijgend en puffend over de finish. Helaas was de snelheid niet hoog genoeg voor de WAC-punten. Ik mocht daarna weer. Bij de tweede sprong probeerde Boris of hij door de lat kon springen, maar dat ging niet. Vervolgens kreeg hij een fout op de schutting die hij niet had en kreeg hij geen fout op de kattenloop die hij wel had. Tien strafpunten dus en een gefrustreerde ik, weer geen verbetering van de resultaten. Maar niet getreurd, nieuwe ronde nieuwe kansen, toch? Jan begon wederom als een speer, maar door een stuurfoutje miste Kayough de slurf en liep er daarna overheen. Helaas een disk, dus geen WAC punten en ook een gefrustreerde Jan.

Als sluitstuk was er de jumping. Het liep inmiddels tegen half 6 (wat wil je ook als je pas om 12 uur begint). Marouschka liep een foutloos rondje, wederom een hijgende en puffende Marouschka en wederom bravo! Daarna was ik aan de beurt, maar bij de tunnel ging het mis want Boris vloog het verkeerde gat in. En toen waren er geen nieuwe rondes en nieuwe kansen meer en na dit derde mislukte rondje bedacht ik me dat ik misschien maar postzegels moet gaan verzamelen (misschien ook niet...) Jan en Kayough hebben de jumping netjes uitgelopen, maar er sneuvelde een latje.

Gelukkig (?) hadden we deze keer geen prijzen en konden we voor de prijsuitreiking tegen 19.00 uur naar huis vertrekken. Al met al, was het, ondanks wat teleurstellingen een mooie dag waarop de weergoden ons weer gunstig gezind waren! En nu zit ik ondertussen koude pizza te eten......

Wilma.