Wanroij NK 29 okt.

Nederlands Kampioensschap

Na de nacht te hebben doorgebracht in een blokhut op een nabijgelegen camping kwamen we, dankzij het extra uurtje van de wintertijd, om 7.15 uur aan in de manege te Wanroij. Een prachtige locatie met veel licht en ruimte, een Nederlands Kampioensschap waardig.
Voor de titel Nederlands Kampioen moesten we twee keer een Vast Parcours lopen en één keer een Jumping. De resultaten van de drie parcoursen werden bij elkaar opgeteld voor het eindresultaat.

Robbert Jan en Marsu mochten de spits afbijten. Ze begonnen met een super eerste VP en stonden daarmee direct op een eerste plaats in het tussenklassement. De spanning werd toen te groot waardoor ze bij het tweede rondje een disk opliepen. Ook bij de Jumping bereikten ze de finish niet. Uiteindelijk haalden ze een prima achtste plaats in het eindklassement.

Jessica en Dipper moesten als eerste van start bij de debutanten groot. Zij liepen ook zeer sterk en stonden in het tussenklassement op een tweede plaats. Bij het tweede VP maakten ze helaas een foutje maar maakten weer veel goed in de Jumping door daar als derde te eindigen. In het eindklassement stonden ze als vierde op de lijst, net buiten het erepodium.

Willie en Gandor maakten het ook erg spannend. Ze begonnen hun eerste VP met een derde plaats: goed voor een promotiepunt wat betekent dat ze volgend jaar in de B-klasse mogen uitkomen. Daarna ging het wat minder, beide parcoursen een handlersfout wat dan ook twee keer een disk opleverde. Uiteindelijk werden ze elfde.

Bert en Quincy moesten er even inkomen. Ze begonnen hun eerste VP met een disk. Daarna ging het wat beter en liepen ze beide parcoursen naar een vijfde plaats. In het eindklassement kwamen ze daardoor op een achtste plaats.

Charlotte en Michael begonnen redelijk in het eerste VP met een achtste plaats in het tussenklassement. Het tweede VP moest van ver komen en uiteindelijk eindigden ze deze op een dertiende plaats. Bij de Jumping had Michael helemaal geen zin meer waardoor ze een disk kregen. Dit betekende een vijftiende plaats in het eindklassement.

Ook Wilma en Boris wisten de spanning er goed in te houden. Ze begonnen direct met een super rondje in hun eerste VP en stonden in het tussenklassement daardoor op een eerste plaats. Bij het tweede VP moest ze iets prijsgeven, hier haalden ze een zesde plaats. De Jumping verliep in eerste instantie goed, maar vlak voor de finish ging het mis en nam Boris het verkeerde toestel. Dit betekende voor het eindklassement een zevende plaats.

Lisanne en Kira hadden een zeer goede dag. Beide VP’s liepen ze naar een eerste plaats. Bij de Jumping moesten ze één combinatie voor laten gaan, deze waren een fractie van een seconde sneller. Deze resultaten waren goed voor een eerste plaats in het eindklassement: Nederlands Kampioen in de klasse Debutanten Groot!

Marouschka en Spirou waren de gehele dag vrij stabiel. Het eerste VP werden ze vierde, bij het tweede vijfde en in de Jumping behaalden ze weer een vierde plaats. Dit betekende een derde plaats in het eindklassement waardoor ze het fel begeerde plankje mee naar huis konden nemen.

Jan en Kayough liepen de gehele dag de snelste tijden. Helaas misten ze in beide VP’s een raakvlak waardoor ze respectievelijk een vijfde en een tweede plaats behaalden. Bij de Jumping waren ze niet te stuiten en liepen naar een eerste plaats. Deze resultaten waren goed voor een tweede plaats in het eindklassement en ook zij mochten een plankje in ontvangst nemen.

Ondergetekende had al twee dagen stemproblemen waardoor er wel beeld was maar geen geluid. Hierdoor liepen Kyra en ik in het eerste VP een disk op omdat ik een stuurfout maakte en Kyra niet kon beroepen. Ons tweede VP liep als een trein en ook de Jumping ging lekker. Op beide parcoursen behaalden we een derde plaats. Uiteindelijk werden we, tot onze verassing, derde in het eindklassement en mochten wij ook zo’n prachtig plankje meenemen.
Deze plankjes zijn voor de behendigheidslopers felbegeerde collectors items geworden. Ze zijn gemaakt door Reinier Nooteboom en beelden behendigheidsfiguurtjes uit, o.a. een hondje dat over een hindernis springt, een hondje dat de wip neemt en een hondje dat de schutting over gaat. Deze figuurtjes zijn in tin gegoten en geplaatst op een eiken plankje. Dit is dan ook de reden dat ze bij de deelnemers ook wel bekend staan als “het plankje”.

Na een geweldige dag met vier podiumplaatsen gingen moe maar voldaan terug naar het Noorden des lands. Tot februari hebben we even geen wedstrijden meer. Hopelijk laat het weer ons niet in de steek en kunnen we veel trainen zodat we er volgend jaar weer goed tegenaan kunnen. Het jaar 2007 wordt weer een kwalificatiejaar voor het WAC 2008, dus we gaan er weer voor.

Gerry